Η φιλοσοφία του ξεκινά από την ελιά –στοιχείο καθοριστικό τόσο για την ονομασία όσο και για το χαρακτήρα του μπαρ– και η έμπνευση από τους ελαιώνες και τους βοτανικούς κήπους της Αθήνας. Το νέο resort απλώνεται πάνω στην παραλία, μέσα σε πεύκα, σε ένα χώρο που παραπέμπει σε κλασική ελληνική εξοχή, με σύγχρονο όμως design. Απογοήτευσε βέβαια λίγο όσους ήθελαν να δουν κάτι διαφορετικό από τον δημιουργικό σεφ, αλλά ευτυχώς έχουμε τα αγαπημένα μας πιάτα για να μας παρηγορήσουν.

• –, πρέπει να δοκιμάσεις την Tartufo με σάλτσα από ντοματίνια, μοτσαρέλα, πάστα τρούφας και λάδι τρούφας, αλλά και τη Spicy Ηerbs με σάλτσα από ντοματίνια, μοτσαρέλα, μπούκοβο και μείγμα φρέσκων μυρωδικών.
• Αρκετά τα ιδιαίτερα στιγμιότυπα, όμως εκείνες οι φινετσάτες γαρίδες Κοιλάδος με τριλογία εσπεριδοειδών, που συνδυάζονται με μια κρύα σούπα από ελληνικά βιολογικά καρότα, λάιμ και τζίντζερ, μου έχουν μείνει στο μυαλό.
• Μενού 11 σταδίων 95 €/άτομο χωρίς τα ποτά
• Buffalo chicken wings, λαχταριστά μπέργκερ –must try το Black Angus–, λουκάνικα σχάρας, slow cooked short ribs, είναι ανάμεσα στις επιλογές που δεν πρέπει να χάσεις.
• Όσοι γνωρίζετε την μοναδική κουζίνα μας, αλλά και όσοι θα θέλατε να τη δοκιµάσετε στο πρόθυµο και ειδυλλιακό περιβάλλον που έχουµε δηµιουργήσει, περιμένουμε να σας υποδεχθούμε και να σας εξυπηρετήσουμε για να απολαύσετε ελληνικά πιάτα και μεσογειακές γεύσεις.
• Όλα όμως αποκαταστάθηκαν με το νεοαφιχθέν Hafu (η λέξη σημαίνει «μισός» στα ιαπωνικά και αναφέρεται στην καταγωγή του σεφ από Ελλάδα και Ιαπωνία) στην καρδιά του Κολωνακίου, μιας και εκεί θα βρίσκουμε ξανά όλα τα πιάτα που αγαπήσαμε.

La Nonna Pizza Bar

Το μενού συνδυάζει κλασικά πιάτα διαφορετικών πολιτισμών, από τα μικροσκοπικά ντολμαδάκια της Κάσου μέχρι την πασίγνωστη και δημοφιλή ρώσικη σαλάτα. Χωρίς αυτή την προσέγγιση, δεν θα υπήρχε ποτέ η Nikkei κουζίνα, ούτε τόσα από τα fusion πιάτα που έχουμε αγαπήσει τα τελευταία χρόνια. Ταυτόχρονα, όμως, ως πολίτες του κόσμου που έχουμε γίνει όλοι πλέον, έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε και να εκτιμάμε τις γεύσεις άλλων πολιτισμών. Η λίστα είναι πλούσια, με έμφαση σε ιταλικές ετικέτες και η επιμέλειά της φέρει την υπογραφή του Τηλέμαχου Παπανδρέα, head sommelier επίσης του βραβευμένου με δύο αστέρια Michelin Delta. Όσοι μείναμε τον Αύγουστο στην Αθήνα ανήκουμε σε εκείνο το κλειστό κλαμπ των μυημένων και τυχερών, που ξέρουν να απολαμβάνουν τα καλά μιας πόλης η οποία όλες τις άλλες μέρες του χρόνου είναι στην καθημερινότητά της σχεδόν ανυπόφορη.

Botrini’s: Υψηλή αλλά όχι ψιλομύτικη γαστρονομία

Άμα κάνεις μια λίστα με τα κλασικά εστιατόρια της πόλης, το L’ Abreuvoir δεν γίνεται να λείπει. Οι πιο πολλοί πελάτες του έχουν δώσει πολλά ραντεβού στη ντυμένη σε κόκκινο και χρυσό σάλα, συχνά θα τους δεις να χαιρετιούνται, το νιώθουν σαν το δεύτερό τους σπίτι. Κέιλ με ρόδι, καραμελωμένα πεκάν και ντρέσινγκ τρούφας, αλλά και μπουράτα με ψητή κολοκύθα, σπανάκι και αμύγδαλα.

Εδώ η τεκίλα θα σε κάνει σίγουρα happy με εκλεκτές ετικέτες και τις καλύτερες margaritas της πόλης που φτιάχνονται εδώ, hecho en Amigos! Στα Amigos, εκτός από τις δημιουργίες της κουζίνας του Ιωσήφ Συκιανάκη, θα λατρέψεις και την πιο αυθεντική tequileria όχι μόνο των νοτίων προαστίων αλλά και ολόκληρης της Αθήνας. Τόσο απλά, τόσο εύκολα θα βρεις καθημερινά στο Lost Athens εκείνον τον χώρο όπου η απόλαυση των γεύσεων γίνεται πιο απενοχοποιημένη από ποτέ.

Extravaganza: Εννέα χρόνια σταθερή αξία

Τα εξαίσια απεριτίβο και τα κοκτέιλ τους είναι μια ωραία ιδέα για να ξεκινήσει καλά η βραδιά, ενώ και ο κατάλογος με τα κρασιά περιέχει δυνατές επιλογές από τον ιταλικό αμπελώνα. Από το ασπρόμαυρο λογότυπο με τον μυστακοφόρο σερβιτόρο με το παπιγιόν μέχρι τον κομψό και σύγχρονο χώρο και το μενού, το Gorlomi, με όνομα εμπνευσμένο από την ταινία Άδωξοι Μπάσταρδη (sic) του Ταραντίνο, ήρθε για να μας θυ- μίσει πως η καλή κλασική βερσιόν της ιταλικής κουζίνας είναι το αντίπαλον δέος της γαλλικής. Το αγαπάμε και τώρα που έχει εξελιχθεί σε high end κρεατοεστιατόριο, απλώς πηγαίνουμε πιο αραιά. Ξετυλίγουν μια μαγειρική φιλοσοφία που ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στην αυθεντική γεύση κάποιων κλασικών/παραδοσιακών ελληνικών συνταγών και στον πειραματισμό. Όπως ό,τι ετοιμάζει ο Χριστόφορος Πέσκιας, από την εναλλακτική χωριάτικη με «burrata» φέτας μέχρι το πελαγίσιο φαγκρί με σάλτσα γλυκάνισου.

Με τα χρόνια, εξελίχθηκε φυσικά και αγκάλιασε την ταυτότητά του με το όνομα GH Attikos. Γεύσεις ξεχωριστές πάντα με δημιουργική διάθεση και με άριστη αξιοποίηση εξαιρετικών πρώτων υλών. Ρομαντική ατμόσφαιρα με υπέροχη θέα είναι το σκηνικό για να απολαύσετε το δείπνο ή το γεύμα σας. Το σέρβις μας είναι ευγενικό και πρόθυμο να σας εξυπηρετήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με φιλική διάθεση και διακριτικότητα. Το ισόγειο του εστιατορίου λειτουργεί ως χώρος υποδοχής, προσφέροντας μια θερμή και φιλόξενη πρώτη εντύπωση στους επισκέπτες.

Δημιουργική ελληνική κουζίνα, πολύ ενδιαφέρουσα λίστα κρασιού με πολλές επιλογές σε ποικιλίες και καλή τιμολόγηση, και σέρβις αξιώσεων σε ένα θεσπέσιο περιβάλλον που γίνεται πρωταγωνιστής της βραδιάς. Τα κλασικά ελληνικά μαγειρευτά, για τα οποία είναι γνωστό εδώ και πολλές δεκαετίες, πάντα καλομαγειρεμένα, υπάρχουν στο μενού, αλλά σε μειοψηφία. Το μενού τους αλλάζει τακτικά και τώρα έχουν ετοιμάσει πολλά νέα πιάτα για τη Σαρακοστή. Απολαύσαμε τη σκεπτόμενη avant-garde γαστρονομία του κουρυφαίου εστιατορίου, αυτή τη φορά όμως, όχι στην Βαρκελώνη αλλά στην Χαλκιδική στο Sani Gourmet 2026. Κλασικά ιταλικά gelato αλλά και ψαγμένες νέες γεύσεις, και τα μαγαζιά που σερβίρουν τα γλυκά που είναι τώρα «στην εποχή τους». Από το πρωί για καφέ, το μεσημέρι για ελαφρύ lunch break, μέχρι το βράδυ για ένα γευστικό dinner, το Ella γίνεται σημείο συνάντησης με τον πλούτο της ελληνικής μαγειρικής παράδοσης.

Το μενού αυτού του καλοκαιριού περιλαμβάνει όλα όσα αγαπήσαμε σε μια κάρτα μικρή, αλλά άκρως ουσιαστική. Το Lost Athens με το μότο «enjoy your fucking dinner» σου λέει αυτό που λαχταράς να ακούσεις, αλλά κανένας δεν τολμά να ξεστομίσει. Η χαμένη Αθήνα, εκείνη η πόλη της αυθεντικής διασκέδασης, της απλότητας, μονεμβασια αλιμος που μπορεί να υπερηφανεύεται για τον αυθορμητισμό του ελληνικού ταμπεραμέντου αλλά και την πολυτέλεια της ευρωπαϊκής της ταυτότητας, αυτή η Αθήνα που τόσο μας λείπει –γιατί, οk, κάπου χάθηκε στον δρόμο– επιστρέφει στο στέκι του Παγκρατίου. Ειδικά τώρα που ο καταπράσινος κήπος μάς υποδέχεται με καλοκαιρινή διάθεση, το Amaya φέρνει στις ζεστές νύχτες μας κάτι από την ουσιαστική απλότητα της Ασίας. Με επιρροές που ισορροπούν ανάμεσα στο ιταλικό ταμπεραμέντο και την ιαπωνική αφαίρεση, ο χώρος είναι η απόλυτη έκφραση της «ανοιχτοσύνης» και γίνεται ιδανικό σημείο για βραδινές συναντήσεις γεμάτες από γεύσεις και μείξεις που θα σε εκπλήξουν.